Konu: Sevmek Dediğimiz....

[Efsane]

Sevmek Dediğimiz
   

Sevmek, yalnızca sevgiden oluşmuyor.

Bir altın madeninin duvarından  kopardığımız bir parçanın içinde altınla birlikte nasıl taş, çakil, çamur  buluyorsanız, sevmek dediğinizde de sevginin yanında sevgiye  benzemeyen  birçok duyguyu buluyorsunuz.

Sevmek, yalnızca sevgiden ibaret olsaydı,  sevdiğimizin mutluluğunu ister, onun mutluluğundan mutlu olurduk ama  biz  sevdiğimizin mutlu olmasını değil, "bizimle mutlu olmasını" istiyoruz."Bizimle" sözcüğü altının yanındaki çakıl işte.

Sevdiğimiz kadın bir başkasıyla mutlu olduğunda bu bizi mutsuz ediyor,  sevdiğimiz bir başkasıyla güldüğünde bu bizi ağlatıyor,
sevdiğimiz bir  başkasıyla seviştiğinde bu bizi yaralıyor.

Sevmek, sevdiğimiz"bizimle"  mutlu olduğunda, bizi başkalarına tercih ettiğinde sevgiye benziyor  ama  sevdiğimiz bir başkasıyla mutlu olmayı tercih ettiğinde, bizi terk  ettiğinde  sevmek sevgisizliği hatta düsmanlığı andırıyor.

Sevmek, ancak "bizimle" şartı gerçeklestiğinde sevgiyse eğer, o zaman,  sevmek karşımızdakine mi yoksa kendimize mi sevgi duymamızdan  kaynaklanıyor?

Hem seven hem sevilen biziz de, sevdiğimizi sandığımız kişi, kendimize  duyduğumuz sevgiyi yansıtan bir ayna mı; sevdiğimizi kaybettiğimizde  bizi  ve  sevgimizi yansıtan aynayı kaybettiğimiz için mi o kadar mutsuz  oluyoruz?

Peki ama eğer sevmek böyle bir şeyse, niye herhangi birini değil de  özel  olarak seçtiğimiz birini seviyoruz, niye ancak bir kişi bizim aynamız  olabiliyor?

Sevmek, yalnızca sevgiden ibaret değil, daha karmaşık, daha  anlaşılmaz,  daha tehlikeli bir şey.

Sevdiğimiz insan uğruna öldüğümüz öldürdügümüz de oluyor.

Bir kadını sevdiğimizde "benim olsun" diyoruz.

Bir erkeği sevdiğimizde "benim olsun" diyoruz.

Sevmek, yalnızca sevgiyi değil sahiplenmeyi de getiriyor.

Sevmek, yalnızca sevgiden ibaret değil.

Sevdiğimiz "mutlu olsun" değil, sevdiğimiz "bizimle" mutlu olsun  istiyoruz.

Sevdiğimiz "başkasıyla" mutlu olduğunda, sevmek, sevgiden çok  düşmanlığa  benziyor.

Kızıyor, kıskanıyor, öfkeleniyor hatta öldürüyoruz.

Sevmek, karmaşık, anlaşılmaz hatta tehlikeli bir şey.
Seven öldürebiliyor da...
   
Ahmet Altan