Konu: (tayfunkan) İbretlik Aşk... {ÖZEL}

[tayfunkan]

 
Nihayet tayin olmuştu.Beklediği gün gelmişti işte,girecekti sınıfına öğrencileriyle tanışacaktı.Belki yabancılayabilirlerdi bücürler...Rahatsızlığı nedeniyle mesleği bırakan Aysel hoca hanımın yerine girecekti derslere...Heyecanla ilk İstiklal Marşı'nı okurken bir yandan da afacanları süzüyordu...En arka sırada bir ufaklığın hazır olda durmayıp ellerini pençe gibi havaya kaldırdığını gördü...Gözleri hariç yüzü siyah-beyaz bir kaşkolla kaplanmıştı...Birden içi ısındı bu çakır gözlü çocuğa...Bir zamanlar kendi de böyle gezerdi semtte,ama işte öğretmen olmuş kader onu buralara sürüklemişti...
Tören bitti girdi ilk dersini vereceği 5-B sınıfına heyecanla...
-Günaydın
-Sağol
-Oturun

..........................


..........................

..........................

.......
Bir sessizlik çöktü sınıfa.Öğrencilerine göz gezdiriyordu...Derken mütjiş birşey oldu...Az önceki çakır gözlü çocukla yine kesişti gözleri,içi sevinçle doldu...Hemen kontağa geçmek istedi onunla...İlk ders tanışmaya ayrılacaktı.Önlerden bir çocuğa verdi ilk sözü...
-Adın?
-Serdar öğretmenim...
-Baban ne iş yapıyor?
-Bir inşaat şirketinde genel müdür...
-Neler yaparsın boş zamanlarında?
-Kitap okuyorum,İngilizce öğreniyorum...
-Hangi takımı tutuyorsun sen?
-fenerbahçe...
-Büyüyünce ne olacaksın Serdar?
-Astronot...
Başka bir çocuğa kayıyor gözü...Saçları özenle taralı,giysileri yepyeni
-Sen,adın?
-Hakan
-Senin baban ne iş yapıyor?
-Bankacı...
-Sen nasıl geçiriyorsun vaktini?
-Babamla ata binerim golf oynarım...
-Sen hangi takımlısın bakalım?
-galatasaray...
-Ne olacaksın büyüyünce?
-Mühendis...
''Bu kadar yeter'' dercesine o çakır gözlü çocuğa veriyor sözü
-Söyle bakalım çakır,benim adım Mehmet ya seninki?
Çocuk şaşkın çünkü en sevdiği futbolcunun ismi bu...Ayrıca İstanbul'daki amca hala çocukları hep bahseder maçlardan tribünlerden ve o tribündeki bir kahraman Mehmet'ten,nam-ı değer ''Optik Başkan''dan...Kanı ısınıyor birden bu öğretmene...
-Adım Metin Tekin Kara...
-Baban ne iş yapıyor Metin?
-Kapıcı...
Sınıfta gülüşmeler...Aldırmıyor Mehmet Hoca
-Sen neler yaparsın boş zamanlarında Metin?
-Babama yardım ederim genelde,top oynamayı severim ama ayakkabılarım eskiyor...
-Ne olacaksın bakalım büyüyünce?
-Babam önce adam ol dedi öğretmenim...
Gözleri doluyor Mehmet Hoca'nın...Havayı dağıtmak istercesine
-Hangi takımı tutuyorsun sen peki?
-Takım tutmuyorum öğretmenim...
Şaşırıyor Mehmet Hoca zihninden geçiriyor gözlemlerini...İsmi Metin Tekin,ya o boynundaki kaşkol?Peki nasıl takım tutmaz bu çocuk? Şaşılacak şey doğrusu...
Üstelemiyor zaten ders zili de çalmak üzere...

..........................

..........................

..........................

.........
İlk kez gördüğü bu çocukların durumunu bilmek istiyordu Mehmet Hoca...Bir seviye tespit sınavı hazırladı.Karma sorulardan oluşacaktı bu sınav.Öğrencilerinin hangi derslere nelere eğilimli olduklarını görmek açısından çok olumlu olacaktı...Babası Kemal öğretmen hep yapardı bu testi...
Sınavı bitirip çıktı okuldan,evine gitti...Akşam yemeğinin ardından sınav kağıtlarını okumaya koyuldu.Çok ilginç cevaplar vardı gerçekten...Zehir gibi olanlar da vardı öğrencilerin içinde,bilgiye çok aç olan da...Derken olan son kağıtta oldu..Neredeyse dilini yutacaktı Mehmet Hoca...Bu nasıl bir sınav kağıdıydı?
Soru 1:Birleşik kelimeye örnek veriniz...
Cevap 1:BEŞİKTAŞ
Soru 2:Asal sayılara örnek veriniz...
Cevap 2:1903
Soru 3:Atatürk'ün kişisel özelliklerinden birini yazınız...
Cevap 3:M.Kemal Atatürk en büyük Beşiktaşlıdır...
Soru 4:Balkan Savaşı'nın önemi nedir?
Cevap 4:Beşiktaşımız Balkan Savaşı'nda şehitler verince kırmızı-beyaz olan renkleri siyah-beyaz olarak değiştirilmiştir...
Soru 5:Ana renkler nelerdir?
Cevap 5:Siyah ve beyaz yüm renklerin çıkış noktasıdır...
Buraya kadar okuyabildi Mehmet Hoca...Metin'in kağıdıydı bu.Ama hani bu çocuk takım tutmuyordu?
Ertesi gün okulun merdivenlerinde yakaladı Metin'i çağırdı yanına...
-Sen bana takım tutmuyorum demiştin değil mi Metin?
-Evet...
-Ama kağıdın hasta Beşiktaşlı gibi...
-Ben de öyleyim zaten
-Hani takım tutmuyordun?
-Diğerleri takım tutar biz Beşiktaş'ı yaşıyoruz...Bizimkisi farklıymış,aşkmış babam öyle dedi...
Bundan sonra daha da çok sevecekti Mehmet Hoca'sı Metin'i...Onun o çakır gözlerinde sanki kendi çocukluğunu görüyordu...Artık her adımını takip eder olmuştu Mehmet'in...Beden dersindeydiler şimdi.Maç yapacaklardı...Herkeste takımının forması Metin'de ise beyaz bir atlet,üzerine Metinin çocuksu harfleriyle siyah bir BEKO yazısı...
Maç bitmişti ve maçın yıldızı Metin olmuştu attığı gollerle...
Maçı okul müdürü de izliyordu…Maç sonu çağırdı Metin’i…
-Aferin çocuk,iyi oynadın…
-Teşekkür ederim…
-Gel seni galatasaraya transfer edelim…
-Hayır,olmaz Beşiktaşlıyım ben…
-Olur olur,hem bak forma da alırım ben sana…En kral formadan..9 numara ha?

-İstemiyorum,Beşiktaşlıyım

ben…
-Ama bir forman bile yok…
-Babamın parası yok çünkü…
İşte burada kopuyordu film.Sınıf arkadaşlarının kahkahalarına dayanamadı Metin…Ağladığını kimse görmesin diye uzaklara doğru koşmaya başladı.Tabi Mehmet Hoca da peşinden…
En sonunda bir köşebaşına çömeldiler.Hoca nefes nefese,Metin ise hıçkırıklarla doluydu…
-Yok işte formam,yok ama formam olmasa da Beşiktaşlıyım ben,Beşiktaşlıyım…
-Üzülme Metin,aferin sana…
Sarıldı öğretmenine ve devam etti hıçkırmaya…Ne vardı sanki babası zengin olsaydı,ne vardı istediği formayı alabilseydi ona,ne vardı kapıcı değil de diğer babalar gibi genel müdür,avukat,doktor olsaydı…
Mehmet Hoca burada bir ders daha verdi öğrencisine… Maddiyatın önemli olmadığını,babasının ona bulunmaz bir miras olan Beşiktaşlılığı bıraktığını anlattı durdu yol boyu…Evinin kapısından içeri girerken Metin yarın karşılaşacağı sürprizi tahmin bile edemiyordu…
Ertesi gün çıkışa kadar bekleyemedi Mehmet Hoca…Derste,dün Metin’e gülen arkadaşlarının gözleri önünde verdi hediyesini…
Şaşkındı Metin,heyecanla açtı paketi…Açtığında ise kavuşmuştu hayallerine…Mehmet Hoca’sının hediyesi-tam da babasının anlattığı meşhur Sarı Fırtına Metin’in forması gibi-11 numaraydı…Armaya baktı bir kez daha…Mehmet Hoca’sının çocukluğuna dair anılarda anlattığı gibi sıkıca tuttu ve öptü armayı…Minnet dolu gözlerle bakıyordu Mehmet Hocasına…
-Teşekkür ederim öğretmenim,çok sağolun…
-Bundan sonra gollerini bu formayla atarsın tamam mı Metin?Attıkça da beni hatırlarsın artık…
-Hiç unutmayacağım sizi ve formamı…Beşiktaşlı vefalıdır…
Yine günlerden Cuma olmuş beden dersi gelmişti…Metin’i apayrı bir heyecan sarmıştı şimdi…Yeni formasıyla ilk gollerini sıralamak için bekliyordu sabırsızlıkla…
Maçın başlamasıyla bitmesi bir olmuştu sanki…5-2 Metin’in takımı kazanırken,Metin tam 3 gol atmıştı yeni formasıyla ve her gol sevincinde Mehmet Hoca’sına koşmuştu Metin…Hele maçtan sonra müdür beyin gözlerinin içine bakarak çektikleri siyah beyaz yok mu işte o ömre bedeldi doğrusu…
Ama bu güzel günler çabuk bitti.Daha mütevazi bir okula yazılacaktı Metin ortaokul için…Zaten Mehmet Hoca’nın da tayini çıkmıştı.Ayrılacaktı Metin çok sevdiği öğretmeninden ama Metin o siyah beyaz formayı unutmayacaktı hiç…
Yıl 2010…
Doktor Metin Bey’in sözü vardı oğluna…Matematik sınavından aldığı güzel notun ödülü olarak maça götürecekti onu…Protokol tribününde locası vardı profesörün ama ufaklık tutturmuştu ‘’ille de kapalı’’diye…Haklıydı da…Ruh da oradaydı,kaşkollu ağabeyler de…
Güzel gidiyordu maç…Son dakikalara girilmişti ve 3-1 galipti takım…Ufaklık çok mutluydu.’’Kartal gol gol’’e eşlik edip arkasından da gol gelince daha bir sevinçle sarılmıştı babasına…Arka sıralardan gelen bir ses bütün büyüyü bozdu ufaklık bunları düşünürken…Kapalı ambulans istiyordu…Belli ki biri rahatsızlanmıştı…
Profesör anında sesin geldiği yöne doğru fırladı…Doktor olduğunu anlattı etrafa…Hemen hastanın göğsünü açıp ilk müdahaleyi yaptı…Spazm durmuş görünüyordu ama hastaneye gitmeleri gerekliydi…İhtiyarın yanındaki ufaklık da çok korkmuştu belki ona da bir sakinleştirici iyi gelecekti…
Çalıştığı hastaneye götürdü hemen.Sedyeyle kardiyolojinin acil servisine götürdüler hastayı…Gereken yapıldı ritim normale dönmüş,solunum düzelmişti…Ufaklık da daha iyi gibiydi,ikisi arkadaş olmuşlardı…
Derken açtı gözlerini ihtiyar
-Neredeyim ben?
-Maçta ufak bir rahatsızlık oldu heyecandan,ben doktorum,şimdi iyisiniz merak edilecek bir durum yok…
Bu çakmak çakmak bakan çakır gözlüyü tanımıştı ihtiyar…Üzerinden yıllar geçmesine rağmen hala hatırladığı çakır gözlerdi bunlar…
-Hangi takımı tutuyorsun sen bakalım?
Profesör şoktaydı…Beraber maçtan gelmişlerdi hastaneye…Öyleyse neydi bu soru?Derken o bariton sesi hatırladı…Siyahına beyaz diyen sesi…
-Takım tutmuyorum Mehmet Hoca’m…Bizimkisi farklı…
Hasretle sarıldılar eski günleri yad ettiler.Çocuklar pek bir şey anlamamışlardı ama bu iki adamın birbirlerini çok sevdikleri belliydi…Profesör kapıcı babasından oğluna kadar bir çırpıda anlatıverdi geçen zamanı…Hoca ise artık torun torba sahibi olmuştu…
Oğlunu çağırdı yanına Profesör:
-Bak oğlum bu amca benim öğretmenimdi hadi öp elini…
İhtiyar da diğer çocuğu çağırdı yanına:
-Bak oğlum bu amca da senin gibiydi ben son gördüğümde.Maşaallah büyümüş doktor olmuş.Sen de doktor olmak istiyordun değil mi?
Sessiz durdu çocuklar…Sessizliği yine Profesör bozdu…
-Hadi tanışın çocuklar…
Çocuklar birbirlerine doğru yürüdüler.İlk hamleyi profesörün oğlu yaptı
-Merhaba,ben Mehmet…
-Memnun oldum ben de Metin…
Burası sözün bittiği yerdi işte…İki adam da saklamıyorlardı artık gözyaşlarını…
Metin Hoca doğru öğrenmişti Beşiktaşlılığı…
-Hadi hocam dedi, bir kez daha… Siyahhhhhhhhhhh
-Beyazzzzzzzzzzzzzzzzzzz

Yazan: Abdullah Doruk Koc


Alıntıdır.....

[cannur]

Çooookkk  güzelllll.

[tayfunkan]

Teşekkür ederim Cannur..

[Efsane]

Yeğenim senin nekadar fanatik olduğunu tamamen anladım ve sana bunu hediye ediyorum
kabul edersen memnun olurum

[Vedoo_67]

Ben Kendimi Bildim Bileli Galatasaraylıyım, Fakat içimde her zaman bir Beşiktaş Sevgisi olmuştur. Bunun nedeni ise Babam. O Beşiktaşlıdır.

Zaten G.Saray ile Beşikraş Kardeş Takım..

Teşekkür Ederim Tayfunkan Abi...

Siyah....

[Efsane]

Ben Kendimi Bildim Bileli Galatasaraylıyım, Fakat içimde her zaman bir Beşiktaş Sevgisi olmuştur. Bunun nedeni ise Babam. O Beşiktaşlıdır.

Zaten G.Saray ile Beşikraş Kardeş Takım..

Teşekkür Ederim Tayfunkan Abi...

Siyah....

Lacivert

ALLAH ALLAH bense gs ile fb nin kardeş takım olduklarını biliyordum,
çünkü gs,da sarı. fb,de,de mevcut ama bjk,de ne sarı var nede kırmızı
Ben fanatik değilim denk gelirse ay yıldızımın maçını izlerim, çok fanatiklik bence iyi değil nedenmi
dün ts kupayı aldı, aldı ama olan yine iki masum çocuğa oldu kendini bilmez iki maganda sağa sola ateş edip iki çocuğu yaralamışlar
yahu diyorum tamam bir takım tutuyorsun takımın yenildiği zaman hırsından içip ortalığı yıkıyorsun bu sebepten dolayı tutuklanıp
nezarete atıldığın zaman tuttuğun takımın hangi yöneticisi gelip seni ordan çıkartıyor?
ve, tuttuğun takım hadi kupayı aldı veya şampiyon oldu sende busefer sevincinden içip sağa sola ateş ediyorsun
tesadüf buya bir veya iki kişinin canını alıyorsun (ALLAH korusun) giriyorsun kodese
eeee noldu niye hapise girdin hani nerde uğruna can aldığın takım yöneticileri, işte ben butür fanatiklere şaşıyorum.
var benim etrafımda,da var böyle kişiler ama allahtan jandarma karakolu köyümüzün alt tarafımıza yapıldıda çok şükür rahat ettik.
neticede yenen,de yenilende bizim takımlarımız milyarlar yenenlerin cebine girerken olanlar masum insanlara genelde çocuklara oluyor. (Fanatiklik konusunda sözüm meclisten dışarı)

[tayfunkan]

Ben Kendimi Bildim Bileli Galatasaraylıyım, Fakat içimde her zaman bir Beşiktaş Sevgisi olmuştur. Bunun nedeni ise Babam. O Beşiktaşlıdır.

Zaten G.Saray ile Beşikraş Kardeş Takım..

Teşekkür Ederim Tayfunkan Abi...

Siyah....

Beyaaaz...

Teşekkür ederim yorumun için kardeşim..
Kardeş takımız evet.. G.S. B.J.K.

[tayfunkan]

Ekrem Abi Yorumuna Kısmen Katılıyorum..
Şöyle Ki.!
Fazla fanatik olmak iyi değil demişsin, Yazdıklarınla fanatiklik özdeşleşmiyor..
Fanatik, Sonuna kadar takımını savunan, hayatı pahasınada olsa gönül verdiği renklerden vazgeçmeyen, şampiyonluktan, küme düşse bile o ruhu kaybetmemek demektir...

Maçın skoru ne olursa olsun, Sağa Sola Ateş Etmek, Masum insanların canını yakmak, Almak, Bunlar olmasa bile, insanları tedirgin etmek, İnsanlık dışı bir davranıştır...
Adiliktir..
Bende olsam, bu sadece bu şekilde nitelendirilir...
Ucunda ne olursa olsun, Düğün, Nişan, Nikah, Kına, Asker Eğlencesi, Futbol v.s. Sağa Sola Ateş eden İNSAN DEĞİLDİR..

OLSA OLSA MAGANDALIKTIR....

FANATİK VE MAGANDA ASLA AYNI KEFEYE KONULAMAZ..
Ben bir Beşiktaş, Siyah Beyaz Aşığıyım...
Renklerinden ötürü Zeytin Peynir Hayranıyım...

Ama yensekte, yenilsekte, asla kimsenin canını yakmadım..

[Arslan]

bende başiktaşlıyım 

[Efsane]

Pardon tayfun kardeş, önceki yorumumda dil sürtmesi olmuş, Tabiki Fanatik ayrı Maganda ayrı yav.
zaten maç hastalığım olmadığı için o dengesizlerin mandamı magandamı neyn aklıma gelmemişti
o nedenle fanatik diye yazmıştım yani kısa yoldan tabi istemiyerek fanatiklere laf atmış oldum
bu nedenden dolayı tüm fanatiklerden özür dilerim arkadaşım kusura bakma,

Hani hatırlarmısın foruma yeni girdiğim zaman'larda neyin ne olduğunu bilmiyor sana soruyordum (downloads)gibi
işte maç konusunda,da aynıyım mandanın maganda olduğu aklıma gelmemişti fanatik yazmıştım ........!
Ne yazıkki zeytinde yiyemiyorum işte insan oğlu okadar nankör oluyor, dişleri emanet verdik halen daha gelecek

[tayfunkan]

bende başiktaşlıyım 

Evet Hocam..

Bu Sevdadan Vazgeçersem, ALLAH Belamı Versin..
Başka Aşklara Kapalıyız..
SİYAHHH BEYAZZZ

[tayfunkan]

Paredon tayfun kardeş, önceki yorumumda dil sürtmesi olmuş, Tabiki Fanatik ayrı Maganda ayrı yav.
zaten maç hastalığım olmadığı için o dengesizlerin mandamı magandamı neyn aklıma gelmemişti
o nedenle fanatik diye yazmıştım yani kısa yoldan tabi istemiyerek fanatiklere laf atmış oldum
bu nedenden dolayı tüm fanatiklerden özür dilerim arkadaşım kusura bakma,

Hani hatırlarmısın foruma yeni girdiğim zaman'larda neyin ne olduğunu bilmiyor sana soruyordum (downloads)gibi
işte maç konusunda,da aynıyım mandanın maganda olduğu aklıma gelmemişti fanatik yazmıştım ........!
Ne yazıkki zeytinde yiyemiyorum işte insan oğlu okadar nankör oluyor, dişleri emanet verdik halen daha gelecek

Aşk olsun Ekrem Abi..
Seni Seviyorum Ama Abi Olarak..
Fenerli Olarak Değil